De sympathieke vader-zoon combinatie uit Neeroeteren (Maaseik) heeft er duidelijk een boerenjaar opzitten...voor een tandem die nog maar enkele jaren terug begonnen is, zijn dit uitslagen om van te duizelen. Deze worden verder beschreven. Tony, onlangs 72 lentes jong geworden, heeft natuurlijk een verleden in de duivensport...hij kent de knepen van het vak. Steve, een voormalig wielrenner met mooie resultaten tegen latere profs, kreeg na zijn wielerloopbaan de microbe ook stevig te pakken en zo kreeg de herstart stilaan vorm...
Tony speelde vroeger ook al hele goede resultaten op de zware fond in de Olijftak van Maaseik, dit ook op provinciaal vlak. Enkele klinkende resultaten van weleer waren 3e en 5e provinciaal Pau (beiden uit de vermaarde “252”), 3e, 5e en 8e Narbonne provinciaal jaarse, enz.
Zo had hij met “den 252/82” een Olympiadeduif te Dortmund in 1987, deze crack vloog 8/8 op vluchten boven de 700 km. Uit deze lijn is Albert Willems (Maasmechelen) heel goed geweest op de zware fondvluchten, ook Jean en Gerry Conaert (Dilsen-Stokkem) zijn heel goed geweest met een dochter uit “den 252”, hieruit kweekten zij diverse goede fondduiven.
Maar toen zoon Steve begon te koersen, werd de combinatie moeilijk en stond Tony in voor het vervoer overal te lande en kwam er een einde aan de duivensport. Steve zei al lachend: “ik ben net geen prof kunnen worden”, toch ik kan bevestigen dat hij deftige uitslagen reed want “de koers” is mij ook wel genegen. Maar in het wielrennen kwam er medisch en op andere vlakken ook toen al veel bij kijken, zelfs voorstellen tot niet zo zuivere praktijken voor het lichaam... Toen moest het niet meer voor vader en zoon in de wielersport, begrijpelijk ook want de gezondheid gaat nog altijd boven alles...
In 2021 (jawel pas 3 jaar geleden) werd opnieuw aangevat met de duiven. De afspraak was, Steve gaat de duiven naar het lokaal brengen en Tony staat in voor de verzorging. Zo geschiedde, Steve korft in en houdt netjes de administratie bij en Tony neemt de verzorging op zich...een mooie verdeling dus. Ter plaatse merk je ook goed dat er een goede “vibe” hangt tussen vader en zoon, beiden ook echte sportliefhebbers op alle vlakken...zo heb ik ze graag. En ja, als je Tony hoort vertellen, dan hoor je ervaring, kennis en kunde...”ne fijne melker” zeggen wij dan. Hij beheerst het vak, hierin kan Steve dan zeker in meegroeien...mooi om deze sport zo samen te beleven.
In 2020 ging men bij Hok Rommelaere een aantal late jonge halen, in '21 werden er late jongen gehaald bij Jeroen Van Heumen (Nl), deze werden rechtstreeks op de kweek gezet (15-tal). Ook werden er in '21 enkele jonge duivinnen gehaald bij Roosen (Bocholt). In 2022 en 2023 werd dan nog eens de grens overgestoken naar onze buren uit Stein en Urmond, nl. de combinatie Smeets-Penris (Nl), ook hier werden 10 jongen gehaald voor op de kweek. Dit uit hun beste lijnen, nl. Avatar, Benny Batman, Gigi. Tony zegt: “ik wil er enkel rechtstreeks uit de “goei”, anders wil ik er geen” !! En gelijk heeft hij natuurlijk.
Momenteel bestaat hun hokbestand dan ook 70% uit duiven van Jeroen Van Heumen (NL), aangevuld met hoofdzakelijk Smeets-Penris duiven, een tikkeltje Jacobs (Nl) en Zwiers F. (NL) nog hierbij.
Zo wonnen zij dit jaar de 1e Provinciaal Marseille met “Otto” (5083961/21), dit werd ook de 8e nationaal en 31e internationaal op de klassieker uit Marseille. Deze duiver is een 100 % Jeroen Van Heumen-duif, deze komt o.a. uit een dochter van “De Mitchell” (9e Nat. Narbonne, 7e Nat. Agen). Deze vlucht werd in Limburg gewonnen met maar liefst 1,5 uur voorsprong.
Zo was er ook nog “De Nox” (5045890/23), deze duiver vloog de 2e provinciaal Agen (jaarse), 1e nat. zone C, 18e Nat. en 33e internationaal. Langs vaderskant is het hier weer Jeroen Van Heumen en langs moederszijde zien we hier een dochter van de “Gigi” (1e Internationaal jaarse Marseille) van Smeets-Penris uit Stein (NL).
Een andere topper van het hok Stoffels is “Cooper” (5120494/21), een duiver die de 3e provinciaal Agen (oude) vloog, tevens 27e nationaal. Daarbij vloog deze klepper ook de 11e provinciaal Marseille (65e nationaal). Dit is ook weer 100% Jeroen Van Heumen (Nl). Deze is een volle broer van “Otto” (1e provinciaal Marseille '24).
Indrukwekkende prestaties van énkel 2024:
Pau provinciaal: 6-15-64-81-103 (312 duiven), zelf 8 mee.
Agen provinciaal (oude): 3-30-36-41-75-155-178 (7/10) (568 duiven)
Agen nationaal begint men met de 27e en internationaal een 55e plek.
Agen provinciaal (jaarse): 2-12-38-41-50-59-115-135-168-176-180 (558 jaarse)
Agen nationaal jaarse begint men met de 18e (7396 jaarse) en de 33e internationaal (15635 jaarse)
Barcelona provinciaal: 129-143-282 (3/6) (936 duiven)
Dax: geen mee
Marseille provinciaal: 1-11-75-94-103 (5/7) (358 duiven)
Marseille nationaal: 8-65-404-528 (2082 duiven)
Narbonne provinciaal: 3 op 4 prijs (oude)
Narbonne provinciaal: 2 op 11 (jaarse)
Perpignan heeft men er 8 mee (5 duivinnen en 3 duivers), van deze vlucht “pakt” de vader en zoon tandem 3 duiven die ook op Pau prijs vlogen.
Als je dit doet op de zware fond, 3 jaar na de herstart, dan ben je een “grote” in mijn ogen, zeer knappe prestaties...een dikke proficiat hiervoor. Dit zal niet het laatse zijn wat we van deze “fondmannen” gaan zien.
Hokbestand en systeem
Er werden 100 ringen besteld, hiervan zijn er 35 duiven weggebleven van het hok zelf (zo zie je maar dat iedereen zijn tegenslagen heeft). De overblijvende jongen worden later opgeleerd, ook op de najaarsvluchten. Er wordt niet veel gereden met de duiven, ze gaan vrij snel met de maatschappij mee, ““de goei” zullen er wel doorkomen”...aldus Tony. Ze worden 1x tot Kiewit gebracht, dan Hannut, Mettet, reeks tot Laon. Ook de natourvluchten uit Momignies worden gespeeld.
De jaarduiven doen Gien, Limoges, Tulle, anderen gaan dan weer van Gien naar Agen (hierbij wel nog een korte tussenvlucht).
Tony zegt hierbij wel dat men ook 11 jaarduiven naar Narbonne gestuurd heeft maar dat hij dit niet meer gaat doen, te veel verliezen hierbij.
De oude duiven worden vooral op het klassieke weduwschap gespeeld, nadien wordt er ook wel nestspel toegepast, met onlangs enkele duivinnen op Perpignan (deze zaten op broeden/jongen).
In Neeroeteren heeft men een 15-tal kweekkoppels, er zullen een 150-tal duiven overwinteren, op het einde van het seizoen trekt men nog een ronde late jongen uit de beste vliegers.
Kwestie voeding wordt er gebruikt gemaakt van Versele-Laga en Vanrobaeys, 2 goede mengelingen voor het zwaardere werk. Ook wordt er snoepzaad en pinda's toegevoegd. Na de vlucht worden er aminozuren via het water toegediend, ook wordt er gebruik gemaakt van extra eiwitten en oliën onder het voer. Tony benadrukt ook nog eens dat het belang van dagelijkse verse grit niet onderschat mag worden. De gele druppels worden voor iedere inkorving aangebracht.
Voor het seizoen wordt er naar Dr. Schroeder gegaan met een staal mest, ter controle. Buiten de verplichte paramyxo-enting, worden de jongen ook nog behandeld tegen rota/herpes. Dit jaar werd er ook 10 dagen gekuurd tegen paratyfus en nadien geënt, doch Tony zegt dit in de toekomst niet meer te gaan doen. Voor de rest wordt er nog enkel ingegrepen wanneer de duiven iets mankeren.
Tony vindt zelf dat de duivensport sinds hij gestopt is en nu enkele jaren terug herbegonnen is niet zo heel veel is veranderd. In de voeding is er wel veel verbetering gekomen, er zijn veel meer en betere keuzes. Dat vindt hijzelf het grootste verschil. De afstand is nog steeds hetzelfde en de duif moet het nog steeds overbruggen, dus de klasse van de duif is hierin nog steeds van primordiaal belang. “Zonder “goei” zal het nog steeds niet lukken”, aldus Tony. Waar men ten huize Stoffels wel voorstander van is, is het gebruik maken van rieten manden (veel beter dan de plastieken) en het invoeren van provinciale lossingen. De duiven zullen veel sneller hun plan trekken.
Hierbij willen we de familie Stoffels nogmaals feliciteren met hun geweldig seizoen en de zeer fijne en gemoedelijke ontvangst. Er zullen de komende jaren nog mooie resultaten volgen, gezien de aanwezige kwaliteit op de hokken. Veel succes voor de toekomst!