Vroeger spelend onder de naam Claes-Devos, stonden ze al in de kijker toen ze onder andere de 1e Nationaal Argenton bij de duivinnen wonnen. In 2005 werden alle duiven van de hand gedaan wegens tijdsgebrek, maar de duivenmicrobe is een hevig beestje en bracht de broers Eddy en Freddy en vriend aan huis Walter Devos terug samen. Bij hun nieuwe start in 2018 hebben de topresultaten dan ook niet lang op zich laten wachten. Eerste prijzen aan de lopende band en wekelijks een reeks aan kopduiven, zo kennen we hen. Zonder blozen één der beste halve fond-hokken van deze tijd, dat bewijzen ze jaar na jaar! Een overzicht van 2025 en 2026:
Hoe het begon
We gingen op bezoek bij Eddy Claes, die samen met zijn broer Freddy en vriend Walter Devos op serieus hoog niveau de duivensport bedrijft, in Kortenaken...het mooie Hageland. Mannen die samen hun hele carrière op 'Harol' (zonweringen, rolluiken, terrasoverkappingen) gewerkt hebben en mekaar door en door kennen dus. Eddy zat van kindsbeen af tussen de duiven, samen met zijn vader...zo kreeg de microbe stilaan vorm. Vroeger speelde Eddy samen met Walter Devos onder de naam Claes-Devos, onder deze combinatie heeft men in Kortenaken tot 2005 gespeeld. Wegens tijdsgebrek werden echter in 2005 alle de duiven van de hand gedaan. Doch, de duivenmicrobe bleef ronddwarrelen en zo besloten de broers Eddy en Freddy Claes en vriend/voormalig tandemgenoot Walter Devos in 2018 opnieuw te starten met de duiven. Vanaf 2018 ging het heel snel bergop en is de Kortenaakse succestrein eigenlijk nooit meer stilgevallen. Van een herstart gesproken!
Eddy is de man van het dagelijkse werk aan het hok zelf, broer Freddy springt bij waar nodig (wegbrengen, oplaten, helpende hand overal) en Walter zorgt voor de kwekers. Zo zijn de taken mooi verdeeld. Zo benadrukt Eddy dat het succes er alleen maar is door de goede samenwerking van hun alle drie...zonder één van hun zou dit niet kunnen...echte teamgeest dus.
Spel
Er wordt vooral gespeeld op de snelheid en halve fond, zo krijgen oude en jaarse ook steeds enkele nationale vluchten te verwerken, de jonge duiven worden niet allemaal nationaal gespeeld. Bij Claes beschikt men over een 20-tal kweekkoppels, waaronder enkele vaste koppels. Er worden jaarlijks zo'n 120 jongen gekweekt (soms worden er later ook nog een aantal gekweekt). In 2019 werden ze slachtoffer van een laffe duivendiefstal, toen verdwenen er 12 vliegduiven...
Het opleren van de jonge duiven gebeurt stapsgewijs en voorzichtig: ze worden dikwijls opgelaten tot een 40-tal km om nadien met de maatschappij naar Momignies te gaan. Bij het opleren zijn er doorgaans weinig verliezen, maar uiteindelijk delen ze soms nog in de klappen, onder andere door de roofvogels... Sommige van hun jonge duiven krijgen dan een nationale vlucht voorgeschoteld, maar niet allemaal.
De oude duiven worden gespeeld op totaal weduwschap met 32 duivers en 40 duivinnen en ze hanteren hierbij het “chaos-systeem”. Ze worden zeker niet gespaard want we kunnen zeggen dat de oude duiven tot Châteauroux toch een 24-tal keren meegegaan zijn. Aan het einde van het seizoen wordt dan nog op nest gespeeld.
